|
|
|
foto1
 |
foto2
 |
foto5 |
foto6 |
foto7 |
 |
 |
 |
 |
|
opis do zdjęć..
1. Zdjęcia
przedstawiają różne oblicza Gorców.
Oryginały w formacie JPG, TIFF,
RAW, rozdzielczość 2048x1536, 3072x2048, 4368x2912. |

foto8 |

foto9 |

foto10 |
zdjęcia:
Tadeusz Zabrzewski |
Gorce
Pasmo Gorców rozciąga się między Pasmem Podhalańskim i doliną Raby na
zachodzie, doliną Dunajca na wschodzie, Beskidem Wyspowym na północy oraz
Kotliną Orawsko - Nowotarską i Pieninami od południa. Nazwa „Gorce"
pochodzi od „górców" - małych gór, lub „gorzeć" — palić się, płonąć (co ma
związek z licznymi polanami gorczańskimi, które były tworzone przez
wypalanie fragmentów lasu. Najważniejsze
szczyty to: Turbacz (1310 m), Jaworzyna Kamienicka (1288 m),
Kiczora ( 282 m), Gorc (1228m), Kudłoń (1276m), Lubań (1211m). Budowa
geologiczna - szczyty Gorców i pozostałych wymienionych pasm
zbudowane są z piaskowców magurskich, które osadziły się w morzu w górnym
eocenie (dolny trzeciorzęd) przed około 42 mln. lat. Kompleks warstw
piaskowców magurskich ma około 2000 m miąższości. Są to skały
gruboławicowe, grubo lub średnio ziarniste, najczęściej koloru
szarozielonawego z muskowitem. Warstwy luźnych osadów zostały
przetransportowane przez wody płynące, a prądy morskie rozłożyły je na
dnie. W ciągu ponad 60 mln. lat osady te poddane potężnemu ciśnieniu
zmieniły się w lite skały. Towarzyszył temu proces krystalizacji
rozpuszczonych w wodzie morskiej minerałów m.in dwutlenku kwarcu - SiO2
(krzemionka), węglanu wapnia - CaCO3 (kalcyt), węglanu wapnia i magnezu -
CaCO3*MgCO3 (dolomit) i inne.
|
|